Modlitwa w czasie pomyślności i sukcesu

Boże wszechmogący, miłości nieogarniona, który raczysz nie mierzyć się ze mną według sprawiedliwości Twojej; i zamiast karać mnie za niezliczone grzechy i przestępstwa moje, darzysz mnie ciągle powodzeniem: żebrzę miłosierdzia Twego, przeraź serce moje bojaźnią Twoją Boską i daj mi pamiętać zbawiennie na straszny Sąd Twój ostateczny.

Niech ten świat, gdzie mnie pomyślność otacza, nie omamia duszy mojej szczęściem swym niedostatecznym i znikomym, a niech powodzenie jego nie stanie się dla mnie sidłem nieprzyjaciela; niech całą ziemską szczęśliwość przyjmuję pokornym sercem jako znak podłości mojej przed Tobą, iż nie jestem godzien, abyś mnie, Panie, próbował przeciwnościami i cierpieniem, jakoś próbować raczył wybranych, świętych i męczenników Twoich, naśladujących Zbawiciela ukrzyżowanego.

Spraw Boże, abym się nie poddawał miłości rzeczy doczesnych, ale miał męstwo tym bardziej pogardzać światem przez miłość Twoją, im bardziej on chęciom i żądzom moim pochlebia i łudzić mnie pragnie; abym się tym bardziej przed Tobą uniżał, im bardziej on mnie wynosi i wywyższa.

Czymże mi się wydadzą wszystkie pomyślności życia, gdy śmierć, której nie wiem dnia ani godziny, przyjdzie oderwać mnie od nich na wieki; a cały szereg lat ziemskich, choćby najdłuższy, zniknie przede mną, jako znika sen przed budzącym się?

O! daj mi, najsłodszy Jezu, błagam Cię najżarliwiej przez wszystkie zasługi męki Twej przenajświętszej, przez przyczynę błogosławionej Matki Twojej, daj mi statecznie pamiętać na śmierć onego bogacza Ewangelii, który używał hojnie na każdy dzień, podczas gdy Łazarz u wrót jego leżał.

Racz, Boże, serce moje pobudzić do prawdziwej miłości bliźniego: ażebym przez pełnienie uczynków miłosiernych i zachowywanie wszystkich przykazań Twoich i Kościoła, wyzwolił się od kary wiecznej, owszem na Królestwo Twoje zasłużył, przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Amen.