Modlitwa sieroty II
Modlitwa pełna ufności w Bożą Opatrzność, przeznaczona dla osób, które straciły rodziców. Pomaga odnaleźć w Bogu najlepszego Ojca, prosić o pokorne przyjmowanie Jego wyroków oraz o wieczny odpoczynek dla zmarłych opiekunów.
Od kogóż, Panie, ma serce moje brać nadzieję, od kogo czekać pociechy, jedynie od Ciebie, Boże przedwieczny, Ojcze miłosierdzia, który jesteś Ojcem wszystkich, którego miłość jest nieograniczona.
Opatrzność Twoja, Boże, nie zapomina najbiedniejszego stworzenia; miłosierdzie Twoje nieustające i dary ręki Twej ojcowskiej niewyczerpane. Nie ustraszy mnie, o Panie, sieroctwo moje, gdy nade mną opieka Twoja spoczywa; nie wypuszczaj mnie z niej, Boże wielki, dobroci nieskończona: w Tobie jednym ucieczka moja i serca mego uspokojenie.
Niezbadane są, Panie, sądy Twoje: ale Twoja dobroć nad wszystkie sprawy Twoje. Uczyń, Boże, abym w doskonałej w miłosierdzie Twoje ufności znosił z poddaniem się wyroki Twoje, nigdy na nie nie szemrał, przeciw szczęśliwszym od siebie nie przejmował się goryczą, a ku dobroczyńcom i przyjaciołom moim przez miłość dla Ciebie wdzięcznością się odpłacał.
W Tobie, Panie, ufność moja, który rzekłeś: Nie zostawię was sierotami; w Tobie samym duszy mojej wesele. Wysłuchaj, o Boże, błagania moje, okaż nade mną miłosierdzie, nie według woli i życzeń moich, lecz według ojcowskiej opatrzności Twojej, na chwałę imienia Twego i zbawienie duszy mojej.
Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który z Ojcem i z Duchem Świętym, Bóg jeden, króluje po wszystkie wieki wieków.
Amen.
Duszom rodziców moich racz dać, Panie, wieczny odpoczynek, a światłość wiekuista niechaj im świeci na wieki.
Amen.
Modlitwa pochodzi z modlitewnika "Ołtarz Złoty", wydanego w Krakowie w 1847 roku. Tekst zawiera biblijne nawiązanie do obietnicy Chrystusa z Ewangelii według świętego Jana.
