Modlitwa przy konających IV
Tradycyjna modlitwa wstawiennicza odmawiana przy osobie umierającej, zawierająca wezwania do Boga o wybawienie duszy przez analogię do biblijnych przykładów ocalenia sprawiedliwych.
W. Przyjmij, Panie, duszę sługi Twego (służebnicy Twojej) na naznaczone jej od łaski Twojej miejsce zbawienia.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, od każdego niebezpieczeństwa piekielnego i od zatrzymania w mękach, i od wszystkich postrachów.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Enocha i Eliasza od pospolitej światu wszystkiemu śmierci.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Noego z potopu.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Hioba z choroby jego.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Izaaka od zabicia z ręku ojca jego, Abrahama.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Lota z Sodomy i z ognia siarczystego.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Mojżesza z ręki Faraona, króla egipskiego.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Daniela z paszczęki lwów.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił trzech młodzieńców z pieca rozpalonego i z ręku króla złośliwego.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Zuzannę z potwarzy.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Dawida z ręku króla Saula i z ręku Goliatowych.
O. Amen.
W. Wybaw ją, Panie, jakoś wybawił Piotra i Pawła z więzienia.
O. Amen.
W. I jakoś wybawił błogosławioną Teklę, Pannę i Męczenniczkę Twoją ze trzech okrutnych mąk, tak racz wybawić duszę sługi Twego (służebnicy Twojej) i obdarz ją szczęściem i weselem Niebieskim.
O. Amen.
Nie racz, Panie Boże w Trójcy jedyny, pamiętać na grzechy młodości i na niewiadomość jego (jej), ale według wielkiego miłosierdzia Twego pomnij nań w chwale jasności Twojej.
Niech się dla tej duszy Twojej Niebiosa otworzą, niech ją z weselem święci Aniołowie przywitają i wprowadzą do Nieba.
Niech ją przyjmie święty Michał Archanioł, który trzyma pierwszeństwo w wojsku Anielskim.
Niech ją przyjmie święty Piotr, któremu Pan klucze Nieba powierzył.
Niech jej dopomoże święty Paweł, który stał się godny być Naczyniem Wybranym.
Niech się za nią wstawi święty Jan Apostoł, któremu Bóg tajemnice Niebieskie objawił.
Niech się za nią wszyscy święci Apostołowie modlą, którym Bóg dał moc związywania i rozwiązywania.
Niech się za nią przyczynią wszyscy święci Pańscy, którzy dla Imienia Pana Chrystusowego rozliczne na tym świecie męki ucierpieli.
Spraw, aby z więzienia cielesnego szczęśliwie wyzwolona, została do chwały Niebieskiego Królestwa domieszczona, za wysługą Męki i Śmierci tegoż Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który z Ojcem i z Duchem Świętym Bóg jeden żyje i króluje bez początku i końca.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika "Ołtarz Złoty" wydanego w Krakowie w 1847 roku. Jest to uroczysta modlitwa błagalna za osobę konającą, często stosowana jako część obrzędów przy konających.
