Modlitwa poranna do Świętego lub Świętej
Pobożne wezwanie do patrona dnia, w którym wychwalamy Bożą chwałę objawioną w Jego świętych i prosimy o ich możne wstawiennictwo u tronu Najwyższego.
Chwalę, wielbię i błogosławię Cię, o Święty(a) {wymienić świętego / świętą}; i ze wszystkiej mocy duszy mojej raduję się dla chwały Jezusa Chrystusa, z nieprzebranej dobroci Boskiej, która na Ciebie spłynęła.
Wspomnij, o Święty (Święta), na owe wesele obfite, którym jesteś napełniony (napełniona), gdy przez Aniołów na odebranie zapłaty przed obliczem Boskim stanąłeś (stanęłaś); wspomnij na ową godność i chwałę, kiedy od Pana koronę otrzymałeś (otrzymałaś), i przeczysta dusza Twoja na stolicę światłości wywyższona była. Dla tych i innych łask na Ciebie zlanych, czczę, chwalę i błogosławię niepojętą dobroć Boga, że Cię tak przyjął, obdarzył i zbogacił.
Polecam duszę moją Twoim świętym modlitwom, błagając i żebrząc, abyś mi dzisiaj i w dzień śmierci mojej uprosił (uprosiła) miłosierdzie Jezusa Chrystusa, Pana naszego, Odkupiciela, któremu służysz w Niebiosach.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika Ołtarz Złoty wydanego w Krakowie w 1847 roku. Modlitwa ta jest przeznaczona do uczczenia patrona dnia, co stanowiło istotny element codziennej pobożności liturgicznej i ludowej w tradycji katolickiej.
