Modlitwa podczas burzy i piorunów
Błagalna modlitwa o oddalenie niebezpieczeństwa gwałtownych zjawisk przyrody i ochronę domostw. Przypomina o Bożej wszechmocy i wzywa do opamiętania oraz wdzięczności za darowany czas na poprawę życia.
O Panie życia i śmierci, którego wszechmocność nasyca przepaście, porusza morza i posyła pioruny: rozkaż, litościwy Ojcze, Aniołom Twym świętym odwrócić tę burzę od domów i dobytków naszych; błagamy, nie ciskaj w nas gromów Twoich.
Dziękujemy Ci, Boże wszechmogący, że nam, zaprzątnionym próżnościami ziemi i uśpionym tym doczesnym i znikomym życiem, przypominać raczysz tak jawnym i przemożnym głosem Twoją potęgę i Twoje panowanie nad nami i nad wszystkim.
Iżbyśmy weszli w samych siebie i z najgłębszą pokorą i skruchą uczcili nieogarnioną wielkość i nieprzebraną dobroć Twoją: iżbyśmy się nie w staraniach i marnościach świata tego zatapiali, ale ku Tobie, Panu naszemu, Stwórcy i Rządcy wszystkiego, który nas co chwila przed straszny Sąd Twój powołać możesz, coraz się żarliwiej i skuteczniej bojaźnią i ufnością przenikali.
Niech Ci będzie cześć i chwała, Boże w Trójcy jedyny; Ojcze miłosierdzia i łaski pełen, nie zwracaj naprzeciw nas gniewu Twego i słusznej kary Twojej: lecz racz nam dać czas do poprawy i odmiany grzesznego życia: o co Cię błagamy przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Amen.
Modlitwa pochodzi z modlitewnika "Ołtarz Złoty", wydanego w Krakowie w 1847 roku. Tekst stanowi tradycyjne wezwanie ochronne, kładące nacisk na uznanie Bożej potęgi objawiającej się w siłach natury.
