Podziękowanie Duchowi św. za dar Wiary św.
Staropolskie dziękczynienie za dar wiary. Tekst podkreśla wdzięczność za łaskę wiary oraz obowiązek troski o duchowy rozwój powierzonych domowników.
Dziękuję Ci, Duchu Przenajświętszy, żeś mnie niegodnego(ą) do prawdziwej, świętej katolickiej wiary powołać raczył, i teraz mnie łaskami Twoimi oświecasz, z czego nieomylną do uzyskania wiecznego zbawienia mieć mogę i mam nadzieję, za co niech Ci będzie cześć, pokłon i chwała na wieki wieków. Amen.
Nauka dla wiernego
Pobożna duszo, nie tylko tobie do nieba potrzeba trafić, która większą od innych masz naukę i od Boga oświecenie, ale i prostaczków potrzebuje Pan Bóg, którym powinnaś dopomóc do szczęśliwości wiecznej. Więc jeżeli jesteś gospodarzem, czeladkę twoją masz nauczać sposobu czczenia Trójcy Przenajświętszej, w której imię jesteśmy wszyscy ochrzczeni.
Ojcze nasz (3 razy)
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo (3 razy)
Zdrowaś Maryjo...
Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów!
Tekst pochodzi z modlitewnika "Anioł Stróż chrześcianina katolika", drukowanego w Grudziądzu nakładem G. Jałkowskiego przed rokiem 1900. Pouczenie o obowiązku nauki domowników było typowe dla modlitewników epoki, łącząc modlitwę z praktyczną katechezą. Trzykrotne odmawianie "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Maryjo" odpowiada zaleceniu zawartemu w tekście.
