Modlitwa o cierpliwe znoszenie przeciwności i przykrości życia

Boże mój, jedyna Ucieczko moja, jedyne pocieszenie w dolegliwościach, uciskach i nędzach życia, utrzymuj mnie, błagam, na drodze dobrej przemocą Twej łaski świętej, albowiem upadam od słabości i ułomności mojej.

Znam to, Panie, iż lepiej mi jest cierpieć na ziemi, niżeli w jej rozkosz obfitować; iż cierpieniem, gdybym je znosić umiał, mógłbym odpłacić grzechy moje i zasłużyć na Niebo, stając się podobnym Zbawicielowi Boskiemu, którego całe najświętsze życie było pokutą i boleścią.

Znam, iż przez niecierpliwość i nieuległość pomnażam jeszcze około siebie cierpienia i wszystek owoc ich dobrowolnie utracam; a przecież, jeśli mnie, o Boże, wesprzeć i umocnić nie raczysz, żadna dolegliwość i gorycz życia, którymi mnie nawiedzasz, nie obróci mi się na zbawienie, gdy ich znosić nie umiem dla niedostatku poddania się woli Twojej i cierpliwości.

Upraszam Cię, Panie, o tę cnotę pobożnej cierpliwości; błagam o nią u Twego miłosierdzia. Umacniaj mnie, Ojcze litości pełen, nieustanną pamięcią nagrody wiekuistej, jaką mi gotujesz po przykładnym chwilowych cierpień zniesieniu.

Nakłoń mnie, Boże wszechmogący, do naśladowania tylu Świętych Twoich, co w prześladowaniu, w ubóstwie, w największych boleściach, przez miłość dla Ciebie dochowali wiernie chrześcijańskiej cierpliwości. Przy tym, co oni ponieśli, czymże są cierpienia i przykrości moje?

Więc jako byłeś dla nich mocą, Jezu Chryste, Boże nasz ukrzyżowany, racz być i dla mnie niegodnego grzesznika: gdyż pragnę cierpieć, pragnę dla miłości Twojej, pragnę tego z uległością, o ile można podobną Twojej.

Tobie się poruczam i oddaję, Boże mój; dla Ciebie chcę wszystko bez szemrania znosić i wytrzymać, iżbym się Tobie, Ojcu memu i Panu najlepszemu, mógł podobać, który z Synem i z Duchem Świętym królujesz i wszystkim wiernym Twym zapłatę wieczną gotujesz.
Amen.