Modlitwa miłości Jezusa Chrystusa
Żarliwe wyznanie miłości do Zbawiciela, będące prośbą o całkowite oderwanie serca od marności świata i napełnienie go ogniem miłości Bożej.
O Boże mój, Odkupicielu i Zbawicielu, pragnę Cię kochać ze wszystkich sił moich i nad wszystko. Błagam pokornie, oderwij serce moje od świata, pociągnij je do Twojej najświętszej i nieustającej miłości.
Spraw miłosierny Jezu Chryste, iżbym dla Twej miłości znosił cierpliwie i ulegle wszystko cokolwiek na mnie dopuścić raczysz. Niech mię nic w miłości ku Tobie nie oziębia, ale niech mię wszystko do wdzięczności dla Ciebie prowadząc, tęż miłość we mnie wzmaga i utwierda.
Racz myśli moje sam sprawować, abym je ustawicznie chował w uważaniu i uwielbianiu dzieł miłości Twojej. Racz serce moje sam miłością Twoją przeniknąć, aby w niej bez przestanku gorzało. Racz wszystkie siły moje sam ująć, poruszyć i miłością Twoją napełnić, aby w niej zawżdy obfitowały.
Tyś mię, o Boże wiekuisty, Dobroci niepojęta, od wieków ukochał. Niechże natychmiast odpadnie odemnie ten świat pełen pychy i grzechu, co mię od Ciebie oderwać usiłuje, i przeszkadza, iżbym miłością Twoją najsłodszą zupełnie się nie nasycił i nie ukoił.
Skrusz Panie sam, błagam Cię, moc jego nade mną, iżbym Tobie jednemu odtąd służył i Ciebie jednego kochał: a to tak czystą, zupełną i doskonałą miłością, jaką Cię tu miłowali wszyscy Święci i Święte, wszyscy Wyznawcy i Męczennicy.
Niech to będzie taką miłością, jaką Cię w Królestwie Twem błogosławionem miłują na wieki Twoi Aniołowie i jaką Cię Królowa Nieba, Przenajświętsza Matka Twoja miłuje. Jakąś mię Ty sam umiłował, kiedyś dla mnie, Baranku najcichszy, Mękę krzyżową ponosił.
Abym w zupełnym i obfitym ukochaniu Ciebie, Boga mojego, Pana i Ojca najlepszego, mógł chwały Twojej dostąpić i w Niebie miłością Twoją cieszyć się, i Ciebie wielbić, błogosławić i kochać przez wieki wieków.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika Ołtarz Złoty (Kraków 1847). Jest to klasyczny przykład barokowej w duchu, żarliwej modlitwy osobistej, charakteryzującej się licznymi powtórzeniami (anaforami) i dążeniem do całkowitego zjednoczenia woli z Bogiem.
