Modlitwa dziękczynna za urodzaje
Akt wdzięczności za zebrane plony i Bożą szczodrobliwość wobec ludzkich potrzeb. Poniższą modlitwę chrześcijański gospodarz może odmawiać ze swoimi domownikami i pracownikami po żniwach, na przykład w dzień dożynek, gdy mu z pola przynoszą wieńce zbożowe. Modlitwę zaś poprzednią warto odprawiać mianowicie w dniu ukończonych zasiewów.
Boże wszechmogący, Ojcze wszystkiego stworzenia, otworzyłeś miłosiernie rękę Twoją szczodrobliwą i wysypała się obfitość na nas, lud Twój i owce Twego pastwiska. Wołaliśmy i wysłuchałeś; potrzebowaliśmy i okazałeś zmiłowanie; prosiliśmy i otrzymujemy, chociaż prosiliśmy bardzo niegodnie.
Bo łaska Opatrzności Twojej Boskiej jest zdrojem ustawicznym i nieprzebranym: który żywisz pisklęta na puszczy i ubierasz lilie polne. Dziękujemy Ci, Panie, za dar Twój wielki i niezasłużony. Bacz sprawić litościwie, abyśmy użyć go umieli nie dla dostępowania dóbr świata tego, ale ku chwale Twojej i w miłości bliźniego.
Niech chleb Twój, którym nas sługi Twoje darzysz i którego czynisz nas szafarzami, będzie u nas chlebem ubogiego i spracowanego; chlebem sieroty i wdowy; chlebem przybysza i pielgrzyma; chlebem żebraka i przytułku szukającego; chlebem zakonnika i wszystkich sług ubogich owczarni Twojej.
Niech będzie wszystkich potrzebujących chlebem: synów Twoich, braci naszych w Chrystusie: abyśmy nim, jako darem miłosierdzia Twojego, chętnie się zawsze dzielili; tych, przez których pracę nam go podawać raczysz, żywą i serdeczną miłością, jako najmilszych braci naszych, miłowali; od wszelkiego ucisku ich strzegli i we wszystkim dobra ich pilnowali: zarabiając sobie na ciągłe łaski Twojej błogosławieństwa i pociechy w życiu i po śmierci, przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Amen.
Modlitwa pochodzi z modlitewnika "Ołtarz Złoty" wydanego w Krakowie w 1847 roku.
