Modlitwa do Najświętszej Maryi Panny przed Jej cudownym obrazem
Modlitwa dziękczynno-błagalna odmawiana przed cudownymi wizerunkami Najświętszej Maryi Panny, wyrażająca wdzięczność za otrzymane łaski oraz prośbę o dalszą opiekę i miłosierdzie Matki Bożej.
Miejsce upodobania Boskiego i Twojego, Maryjo Panno, Matko Miłosierdzia! Pokornie nawiedzam, iżbym z największą wdzięcznością i czcią złożył(a) Ci podziękowanie za wszelkie łaski i dobrodziejstwa, doznane tu kiedykolwiek za Twoją przyczyną, lub jeszcze okazać się mające.
Tyleś tu cudów i darów wiernym Chrystusowym uprosić raczyła u Najmilszego Syna Swego! Tylu pociechami i błogosławieństwami obdarzyłaś, Panno Święta, wszelkich żebrzących Twego miłosierdzia ze szczerą i żywą wiarą, że lubom grzesznik (grzesznica) najniegodniejszy(a) i tyle razy łask Boga, Pana mojego, poznać, przyjąć i uczcić nie umiałem(am), śmiem jednak upaść tu czołem przed nieograniczonym miłosierdziem Twoim i błagać Cię, Opiekunko i Pocieszycielko nasza, Pani i Matko nasza, która nikogo nie opuszczasz i nikim nie gardzisz, iżbyś mnie we wszystkich potrzebach, modlitwach i nadziejach moich wysłuchać raczyła.
Otocz mnie Swym Najświętszym błogosławieństwem, obdarz oczekiwanym i pożądanym pocieszeniem; okaż nad żałującym(ą) niewyczerpane Swe zmiłowanie, Błogosławiona Matko Zbawiciela! Abym za Twą przyczyną stawszy się w tym życiu uczestnikiem (uczestniczką) łaski Jezusa Chrystusa, mógł(a) tegoż Syna Twego, Pana naszego, na wieki wraz z Tobą w Niebie wychwalać i Nim się cieszyć.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika "Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa", szeroko stosowanego w XIX-wiecznej pobożności ludowej.
