Koronka o Opatrzności Boskiej
Koronka o Opatrzności Boskiej to modlitwa błagalna, w której wierny powierza Trójcy Przenajświętszej wszystkie swoje potrzeby doczesne i wieczne. Składa się z trzech wezwań przeplatanych modlitwami podstawowymi oraz rozbudowanej modlitwy końcowej, uznającej absolutną władzę Boga nad wszelkim stworzeniem.
Część I
Przenajświętsza Trójco, przez nieograniczone miłosierdzie Twoje, zmiłuj się nade mną, nad moimi i nad rzeczami stworzonymi, jako wiesz, chcesz i możesz, a daj nam litościwie uczuć całą słodycz Twej Boskiej miłości.
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo...
Część II
Przenajświętsza Trójco, w Twoją Boską Opatrzność, dobroć i wszechmocność siebie i moich pokornie powierzam i oddaję. Rządź i sprawuj mną jako wiesz, chcesz i możesz, gdyż ja sobie pomóc nie mogę: zatracić i zgubić się mogę.
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo...
Część III
Przenajświętsza Trójco, przepaścią niemocy i słabości mojej żebrzę u Ciebie potrzeb tego i przyszłego żywota sobie i moim. Przez Jezusa Chrystusa i drogą mękę Jego, oraz przez wszystkich wybranych Twoich.
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo...
Wierzę w Boga Ojca...
Módlmy się:
Panie Boże wszechmogący w Trójcy Świętej jedyny, ofiaruję tę koronkę Opatrzności Twojej najświętszej na cześć i chwałę Twoją, na pamiątkę i uczczenie trzech Osób Twych Boskich w jedności, na podziękowanie za dobrodziejstwa od Ciebie, Boga Pana naszego, nam wyświadczone: stworzenie, odkupienie i uświęcenie; na podziękowanie za wszystkie siły duszy naszej, na Twój najświętszy obraz utworzonej, a proszę Cię zmiłuj się nad nami, jako wiesz, chcesz, możesz, według Twego upodobania Boskiego.
I Ty, najchwalebniejsza i najczystsza Bogarodzico, Maryjo Panno, któraś Stworzyciela porodziła, módl się za mną grzesznikiem(icą) niegodnym(ą), aby mi Pan łaskawy i miłosierny grzechy odpuścił i w potrzebach, jakie zbawieniu mojemu nie są przeciwne, wysłuchał.
Wszyscy Święci wybrani Pańscy, proszę Was przez miłość Tego, który się dla nas stał człowiekiem i nas krwią swoją najświętszą odkupił, przyczyńcie się za mną. Panie Boże wszechmogący; Panie wielkiego miłosierdzia i pociechy; Boże wielki, opatrzny, cudowny, sprawiedliwy, miłosierny, niewysławiony, niepojęty, niezmierny, objawiony, miłości pełen, któryś jest, był i będziesz na wieki wieków, błogosławione są sprawy Twoje i błogosławione Imię Twoje święte.
Proszę Cię pokornie sercem skruszonym, Panie Boże wszechmogący, któryś stworzył niebo i ziemię, Królu niebieski, pod którego rozkazem są stworzenia i rzeczy, wszystkie widome i niewidome, żywe i umarłe, przeszłe, teraźniejsze i przyjść mające: wysłuchaj mnie, ratuj, opatruj, wspomóż i sprawuj.
Błogosław mi, Boże; napełnij serce moje pociechą, jeśli Ci się to podoba, lub mocą do cierpliwego znoszenia wszystkiego, czym mnie próbować raczysz. Błogosław mi, Panie, na wszystkim; broń i odwódź mnie od złego; uczyń tę łaskę nade mną, Boże mój, przez Pana naszego Jezusa Chrystusa Syna Twego najmilszego.
Uczyń miłosierdzie jako wiesz być potrzebnym do zbawienia duszy mojej; zmiłuj się nade mną, Panie, zmiłuj się nieskończenie, jak nieskończona jest chwała Twoja i Twoje panowanie na wieki wieków.
Amen.
Tekst Koronki o Opatrzności Boskiej pochodzi z dziewiętnastowiecznego modlitewnika "Bądź wola Twoja" (1887), ułożonego przez Józefę Kamocką.
