Koronka do Przemienienia Pańskiego II
Dawna koronka z modlitewnika "Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa", odmawiana jako pięć medytacji nad tajemnicą Przemienienia Pańskiego w różnych momentach życia Chrystusa. Była praktyką pobożną rozpowszechnioną w XIX wieku.
Tajemnica 1
Jezu! Jakoś się przemienił, będąc Bogiem, stając się człowiekiem,
tak racz przemienić wszystkie smutki moje w pożądane i zbawienne pociechy.
Odmawiamy
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo...
W. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
O. Jak była na początku, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Tajemnica 2
Jezu! Jakoś się przemienił na górze Tabor dla utwierdzenia wiary świętej o prawdziwym Bóstwie Twoim,
tak racz przemienić wszystkie smutki moje w pożądane i zbawienne pociechy.
Odmawiamy
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo...
W. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
O. Jak była na początku, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Tajemnica 3
Jezu! Jakoś się przemienił przy ostatniej Wieczerzy,
gdyś chleb i wino przemienił w prawdziwe Ciało i Krew Swą Przenajświętszą,
tak racz przemienić wszystkie smutki moje w pożądane i zbawienne pociechy.
Odmawiamy
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo...
W. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
O. Jak była na początku, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Tajemnica 4
Jezu! Jakoś się przemienił czasu męki Swojej, gdyś był ranami i sinościami oszpecony,
i będąc Bogiem nieśmiertelnym, umarłeś za nas na krzyżu,
tak racz przemienić wszystkie smutki moje w pożądane i zbawienne pociechy.
Odmawiamy
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo...
W. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
O. Jak była na początku, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Tajemnica 5
Jezu! Jakoś się przemienił przy chwalebnym Zmartwychwstaniu uwielbionego Ciała Twego,
gdyś pocieszył Matkę Swoją Najświętszą,
tak racz przemienić wszystkie smutki, strapienia i dolegliwości moje w pożądane i zbawienne pociechy.
Odmawiamy
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo...
W. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
O. Jak była na początku, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Ofiarowanie Koronki
Przedwieczny Synu Boga żywego, Panie nasz Jezu Chryste! Ofiaruję Tobie te pacierze moje, zmiłuj się nade mną, grzesznikiem złośliwym! A przez pięciorakie Najświętsze Przemienienie Twoje, racz gniew Twój i Twoje karanie sprawiedliwe przemienić nade mną w łaskę, w miłosierdzie i błogosławieństwo Ojcowskie; wszelkie smutki, strapienia, przeciwności moje przemienić mi w radość, wesele i pociechę zbawienną; racz wszystko złe, na jakie zasłużyłem, przemienić miłosierdziem Swoim w dobre i szczęśliwe; nieprzyjaciół moich w przyjaciół, wszystkie od nich niebezpieczeństwa w pocieszenie.
Racz mnie samego, najniegodniejszego grzesznika przeciw Tobie, Ojcu najlepszemu, przemienić łaską Twą w wiernego i gorliwego służebnika i naśladowcę Twojego, abym na miłosierdzie Twoje w życiu tym zasłużywszy, we wszystkim pokornie i z wdzięczności woli się Twojej zawsze poddawał i do błogosławionego królestwa Twego był przyjęty, który z Ojcem i z Duchem Świętym, Bóg w Trójcy Przenajświętszej żyjesz i królujesz na wieki.
Amen.
Koronka pochodzi z modlitewnika "Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa" (XIX w.). Należy do grupy dawnych nabożeństw kontemplacyjnych, odmawianych w pięciu częściach, z krótkimi medytacjami i podstawowymi modlitwami.
