Gloria in excelsis Deo (Chwała Trójcy Przenajświętszej)
Łacińska wersja hymnu „Chwała na wysokości Bogu”, śpiewanego w czasie Mszy Świętej w niedziele i uroczystości.
Gloria in excelsis Deo,
et in terra pax homínibus bonae voluntátis.
Laudámus te, benedícimus te,
adorámus te, glorificámus te,
grátias ágimus tibi
propter magnam glóriam tuam.
Dómine Deus, Rex caeléstis,
Deus Pater omnípotens.
Dómine Fili Unigénite, Iesu Christe,
Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris.
Qui tollis peccáta mundi,
miserére nobis.
Qui tollis peccáta mundi,
súscipe deprecatiónem nostram.
Qui sedes ad déxteram Patris,
miserére nobis.
Quóniam tu solus Sanctus,
tu solus Dóminus,
tu solus Altíssimus, Iesu Christe,
cum Sancto Spíritu
in glória Dei Patris.
Amen.
Hymn „Gloria in excelsis Deo” wywodzi się z bardzo wczesnej tradycji Kościoła. Jego pierwsza część oparta jest na słowach aniołów z Ewangelii wg św. Łukasza (Łk 2,14). W obecnej formie hymn został utrwalony w liturgii rzymskiej w IV-V wieku. Jest jednym z najstarszych i najważniejszych śpiewów dziękczynno-uwielbieniowych w liturgii mszy.
