Akt wynagrodzenia przed Najświętszym Sakramentem
Tradycyjna modlitwa adoracyjna będąca wyrazem wiary w rzeczywistą obecność Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Stanowi akt ekspiacji za obojętność dusz, profanacje oraz wszelkie zniewagi wyrządzane Bogu w Sakramencie Miłości.
Wierzymy, o Jezu w Przenajświętszym Sakramencie utajony, iż każda chwila przed Twoim Majestatem spędzona, jest źródłem łask niezmierzonych.
Upadając na twarz przed Twoją nieskończoną dobrocią, pragniemy wynagrodzić Ci za wszelkie zniewagi, jakich doznajesz w tym Sakramencie miłości.
Przepraszamy Cię za oziębłość dusz naszych i za tych wszystkich, którzy niepomni na Twoją obecność, omijają progi Twoich świątyń.
Racz przyjąć tę naszą pokorną adorację jako zadośćuczynienie za grzechy całego świata.
Niech Krew i Woda, która z boku Twojego wypłynęła, obmyje nas z wszelkich nieprawości i przygotuje serca nasze do godnego przeżycia czasu postu i pokuty.
Spraw, abyśmy w godzinę śmierci naszej mogli oglądać Twoje oblicze w jasnościach niebieskich.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa z 1883 roku. Modlitwa ta jest tradycyjnym aktem wynagradzającym, często odmawianym podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu oraz w nabożeństwach przebłagalnych.
